Uchwała nr 1/2010

Nadzwyczajnego Zgromadzenia Świętokrzyskiej Izby Adwokackiej
w Kielcach z dnia 13.II.2010 r.

wyrażająca stanowisko Izby w przedmiocie projektu Ministerstwa Sprawiedliwości zatytułowanego „Założenia do projektu ustawy o zawodzie adwokata” i innych projektów ustaw regulujących świadczenie pomocy prawnej

Adwokaci Świętokrzyskiej Izby Adwokackiej w Kielcach po zapoznaniu się z założeniami do projektu ustawy o zawodzie adwokata (nowej adwokaturze),

1.  wyrażają kategoryczny sprzeciw wobec proponowanych zmian ustawowych zakładających likwidację niezależnej i samorządnej adwokatury oraz przymusowe połączenie zawodów adwokata i radcy prawnego;

2.   uznają, iż projekt tego rodzaju zmian jest dokonywany bez uwzględnienia stanowiska środowisk adwokackich i radców prawnych reprezentowanych przez demokratycznie wybrane organy statutowe, które w swojej zdecydowanej większości opowiadają się za utrzymaniem odrębności samorządu adwokackiego i samorządu radców prawnych. Przymusowe połączenie tych dwóch zawodów, w sytuacji gdy w aktualnym stanie prawnym istnieje możliwość pełnego i swobodnego przepływu pomiędzy tymi zawodami, byłoby działaniem godzącym w zasadę wolności wyboru formy wykonywania zawodu;

3.   uznają, iż tego rodzaju działania legislacyjne niszczą integralność obu samorządów, ich wieloletni dorobek samorządowy i stanowią jaskrawe pogwałcenie przez organy polityczne Państwa Polskiego zasady samostanowienia istniejących już samorządów zawodowych, zagwarantowanej w art. 2 i art. 17 ust. 1 oraz art.64  Konstytucji R.P., na które to działanie nie odważyła się nawet władza państwa totalitarnego i to nawet w okresie stalinizmu w Polsce;

4.  uznają, iż przed opinią publiczną ukrywany jest rzeczywisty cel proponowanych zmian legislacyjnych, który naszym zdaniem jest wynikiem działań lobbingowych środowisk naukowo dydaktycznych, oraz środowisk związanych z wielkimi kancelariami adwokacko-radcowskimi, powiązanymi często z zagranicznym kapitałem.

Środowiska te, powiązane personalnie i zawodowo uzyskały poważny wpływ na kierunek działań Ministerstwa Sprawiedliwości oraz prac legislacyjnych Parlamentu. Dążą one obecnie wobec oczywistego w najbliższy czasie zmniejszenia się ilości studentów prawa i łatwego do przewidzenia bezrobocia absolwentów tych uczelni, który spowodowany jest nasyceniem się rynku usług prawnych, do stworzenia „rynku szkoleniowego” w postaci prowadzenia obowiązkowych szkoleń dla kilkudziesięciu tysięcy osób - członków „nowej adwokatury”.

Z drugiej strony, dążą one do zagwarantowania sobie zatrudnienia w wielkich kancelariach adwokacko-radcowskich, mogących bez skrępowania tworzyć filie poza miejscem swych siedzib, „nowych adwokatów” na zasadzie umów o pracę. Kolejną inicjatywą będzie złagodzenie niekorzystnych dla wielkich kancelarii przepisów zakazujących reklamy usług adwokackich, co pozwoli im na prowadzenia reklamy telewizyjnej i radiowej, niedostępnej finansowo dla małych kancelarii adwokackich.

5.  Zdecydowanie sprzeciwiamy się także likwidacji dotychczasowej ilości Izb Adwokackich, co oznaczałoby rozerwanie wytworzonych historycznie struktur instytucjonalnych, dezintegrację środowiska adwokatów i odebranie dotychczasowym dysponentom samodzielnie zgromadzonego majątku, dorobku wielu pokoleń Adwokatów. Takie arbitralne narzucenie nowych struktur terytorialnych pozostaje
w sprzeczności z ideą samorządności i społeczeństwa obywatelskiego oraz stanowi ingerencję w wewnętrzne kompetencje samorządu zagwarantowane Konstytucją RP i będzie skutkowało likwidacją Świętokrzyskiej Izby Adwokackiej w Kielcach.

Ograniczenie liczby Izb Adwokackich wyłącznie do dużych miast –siedzib sądów apelacyjnych, a zarazem ośrodków uniwersyteckich z wydziałami prawa, stanowizapowiedź odebrania samorządowi adwokackiemu uprawnienia do prowadzenia szkolenia zawodowego, które w zamyśle twórców projektu nowej ustawy zostanie oddane w ręce placówek naukowo-dydaktycznych.

Wspólnota zawodowa adwokatów jest depozytariuszem wiedzy zawodowej oraz jej etycznych aspektówi tylko ona jest w stanie wprowadzić kolejne pokolenia w tajniki tej wiedzy i arkana profesji. Uważamy, że aplikacja adwokacka winna opierać się na formule patron–uczeń a szkolenie aplikantów winno być ukierunkowane na przygotowanie do praktycznego wykonywania zawodu i pozostawać w kompetencji samorządu adwokackiego. Stwierdzamy, że tylko sami adwokaci mogą decydować, czy Izby Adwokackie utrzymywane przecież wyłącznie tylko z ich pieniędzy a nie z pieniędzy budżetu państwa, maja dalej funkcjonować, czy też nie.

6. Uznajemy koncepcję ograniczenia sądownictwa dyscyplinarnego Adwokatury tylko do I instancji za tak samo absurdalną jak założenia do łączenia samorządów adwokackich i radcowskich. Koncepcja ta nie ma żadnego uzasadnienia bowiem praktyka sądów dyscyplinarnych odpowiada europejskim standardom do rzetelnego procesu.

Przekazanie orzecznictwa dyscyplinarnego sądom powszechnym powiększy ich niewydolność. Dostrzegamy w nim jedynie przejaw niczym nieuzasadnionej niechęci autorów owego ministerialnego pomysłu do Adwokatury i wybieranych z jej grona sędziów dyscyplinarnych. Co ważne owa niechęć dotyczy tylko tej jednej prawniczej grupy zawodowej, bowiem nie pojawiły się jak dotąd, projekty, by na przykład adwokaci rozstrzygali sprawy dyscyplinarne sędziów czy prokuratorów.

7.   Uważamy, że w Polsce nie brakuje nierozwiązanych do dziś niezwykle ważnych problemów społecznych oraz dotyczących zasad funkcjonowania Państwa, wymagających prac ustawodawczych.

Uzasadnionym jest np. podjęcie dyskusji i inicjatywy ustawodawczej w zakresie uchwalenia nowej ustawy antylobbingowej,wobec powszechnie krytykowanej fasadowości ustawy z dnia 7 lipca 2005 roku.

To takie działania winny być uznane za ważniejsze z punktu widzenia Państwa niż demontowanie istniejących już organizacji samorządu zawodowego, w tym samorządu adwokackiego, powołanego do życia przez Naczelnika Państwa Polskiego, Marszałka Józefa Piłsudskiego dekretem z dnia 24 XII 1918r. Samorządna i niezależna adwokatura oparta na zasadach wypracowanych przez 91 lat jej istnienia jest zagrożona zamierzeniami legislacyjnymi Ministerstwa Sprawiedliwości.

8. Wzywamy parlamentarzystów Województwa Świętokrzyskiego, Wojewodę Świętokrzyskiego i władze samorządu terytorialnego do zajęcia publicznie stanowiska w sprawie projektowanej likwidacji Świętokrzyskiej Izby Adwokackiej w Kielcach i Okręgowej Izby Radców Prawnych w Kielcach wobec oczywistego obniżenia tą likwidacją prestiżu regionu.

9.  Uważamy, że treść naszej Uchwały powinna być udostępniona jak najszerszej opinii publicznej kompletnie niezorientowanej czyje interesy są reprezentowane podejmowanymi przez Ministerstwo Sprawiedliwości działaniami legislacyjnymi. Zobowiązujemy Okręgową Radę Adwokacką w Kielcach  i Naczelną Radę Adwokacką do podjęcia wszelkich działań zmierzających do realizacji tego postanowienia.

             Przewodniczący Nadzwyczajnego Zgromadzenia           Dziekan

             Adwokatów Świętokrzyskiej Izby Adwokackiej               ORA w Kielcach

             w Kielcach

                   adw. Stanisław Szufel                                           adw. Jerzy Zięba