Odzyskanie przez Polskę niepodległości 90 lat temu zbiegło się z powstaniem samorządu adwokackiego, który od początku aktywnie włączał się w budowę odrodzonej w 1918 roku Polski.

Intencją twórców II Rzeczypospolitej było stworzenie państwa nowoczesnego, a zatem praworządnego – tego zaś nie można osiągnąć bez zapewnienia mocnej pozycji wymiarowi sprawiedliwości oraz Adwokaturze.

Polska Adwokatura i jej losy były zawsze ściśle związane z biegiem wydarzeń, które kształtowały dzieje państwa polskiego. Adwokaci byli legionistami, walczyli też w wojnie polsko-bolszewickiej. II wojna światowa, okupacja i Holocaust zabrały najwybitniejszych spośród polskiej palestry.   Również w późniejszych, powojennych latach adwokaci zapisali piękne karty w dziejach Polski.

Polska Adwokatura służyła Narodowi a nie doraźnym celom politycznej władzy. Nawet w okresie totalitaryzmu głos Adwokatury o podstawowe prawa człowieka, o kształt ustrojowy Ojczyzny, o jej suwerenność i prawość prawa – był słyszalny.

Adwokaci stając odważnie w obronie krzywdzonych, broniąc oskarżonych w procesach politycznych jak, w procesach poznańskiego czerwca, procesach radomskich, procesach osób prześladowanych przez władze komunistyczne w latach 80-tych oraz udzielając wsparcia strukturom „Solidarności” – bronili podstawowych wartości, które są zasadami ładu społecznego: Prawdy, Wolności i Sprawiedliwości.

 Z grona adwokatów wywodzili się liczni uczestnicy działań na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego (np. „Proces 16-tu”), uczestnicy i doradcy demokratycznej opozycji, represjonowani za tę działalność.

Wielu adwokatów miało swój udział w przemianach ustrojowych, które doprowadziły do odzyskania w pełni suwerennej i demokratycznej Ojczyzny.

Adwokaci aktywnie włączyli i nadal włączają się w działalność samorządową i polityczną, wnosząc swoją wiedzę, kompetencje i kulturę prawniczą.

Tak Adwokatura realizowała swoja historyczną misję, tak budowała zaufanie do zawodu adwokata.

Takich tradycji nie ma i mieć nie może zawód radcy prawnego, który przez lata służył ochronie interesów jednostek gospodarki uspołecznionej i instytucjom władzy.

Samorząd adwokacki, który obronił się nawet w czasach komunizmu ma być de facto zniweczony.

Siła samorządu adwokackiego chroniła wolność słowa. Samorząd wypracował reguły wykonywania zawodu i wprowadził wysokie standardy etyczne zawodu.

 Z własnej inicjatywy Adwokatura podjęła decyzję o usunięciu ze swych szeregów osób, które działały wbrew tym standardom, w szczególności współpracowały ze służbami specjalnymi komunistycznej władzy.

Adwokat to nie „usługodawca” prawny, to człowiek, który broni Prawdy, człowieka, jest depozytariuszem jego nienaruszalnych tajemnic.

Godność Adwokatury, jej suwerenność jest elementem racji stanu demokratycznego Państwa.

Tylko takie państwo, państwo przestrzegające praw obywatelskich i praw człowieka może się rozwijać w sensie politycznym, gospodarczym i obywatelskim.

Od gwarancji wykonywania zawodu, który jest służbą człowiekowi, zależy zakres demokracji i poziom kultury prawnej naszego społeczeństwa.

Ten zaś przekłada się na kondycję państwa i jego pozycję w Europie i świecie.

Z rozczarowaniem przyjęliśmy Projekt Ministra Sprawiedliwości zatytułowany ”Założenia do projektu ustawy o zawodzie adwokata” przygotowany wbrew stanowisku naszego samorządu, narzucony nam arbitralnie, a zmierzający do unicestwienia niezależnej, samorządnej Adwokatury.

Nadzwyczajne Zgromadzenie Izby Koszalińskiej wyraża zdecydowany sprzeciw wobec projektowanych zmian mających na celu stworzenie „nowej adwokatury” oraz innych projektów ustaw regulujących rynek usług prawniczych z następujących powodów:

       1. Zamierzona likwidacja zawodu adwokata ukształtowanego historią i tradycją wielu pokoleń jako niezależnego zawodu zaufania publicznego spowoduje zastąpienie go zawodem prawniczym pozbawionym cech właściwych stanowi adwokackiemu.

    2. Zamierzone ustawowe połączenie samorządów adwokackiego i radcowskiego jest w istocie zamachem na niezależność i samorządność Adwokatury. Decyzja o kształtowaniu przyszłego samorządu zawodowego ma zostać bowiem podjęta przez Państwo - poza samorządem adwokackim i radcowskim, bez uwzględnienia zdecydowanych głosów sprzeciwu oraz poza jakąkolwiek dyskusją merytoryczną z udziałem tych samorządów.

     3. Zamierzone zmiany prowadzą do zawłaszczenia tytułu „adwokat” oraz majątku gromadzonego przez pokolenia adwokatów wyłącznie ze środków własnych, którego ustawowym piastunem jest samorząd adwokacki.

      4. Arbitralne narzucenie Adwokaturze struktur terytorialnych poprzez likwidację „małych izb” i utworzenie 11 dużych godzi w konstytucyjne i ustawowe upoważnienie samorządu do samostanowienia o własnej organizacji w terenie, co jaskrawo przeczy idei samorządności.

     5. Obecnie proponowane założenia służą jedynie do zaspokojenia doraźnych interesów politycznych kosztem trwałego obniżenia poziomu merytorycznego wykonywania zawodu przez rażące obniżenie kryteriów naboru i przebiegu aplikacji oraz poziomu egzaminu adwokackiego.

     6. Projekt przewiduje szkolenie aplikantów oparte na wadliwym założeniu, że centralnie utworzony ośrodek szkoleniowy zapewni wyższy poziom szkolenia, aniżeli lokalne szkolenie zawodowe, oparte na bezpośrednim kontakcie aplikanta z pracą adwokata w sytuacji kiedy aplikacja adwokacka ma na celu nie tylko zdobycie wiedzy teoretycznej, ale przede wszystkim praktyczną naukę zawodu.

    7. Nadużywanie przez służby specjalne środków kontroli operacyjnej, w tym podsłuchów, prowokacji i innych metod inwigilacji, budzi nasze najwyższe zaniepokojenie, tym bardziej, że jak wynika m.in. z doniesień medialnych, przy okazji wdrażania części tych środków, prawo jest obchodzone lub wręcz łamane.

Próby ograniczenia zakresu tajemnicy adwokackiej wyrażone w projektowanych zmianach ustawowych godzi w podstawowe prawa i wolności obywatelskie.

     8. Projekty legislacyjne zmierzające do stworzenia ustawowych podstaw zawodu doradcy prawnego nie są uzasadnione zamiarem otwarcia dostępu do zawodów prawniczych czy tez zwiększenia dostępu do pomocy prawnej. W ocenie Nadzwyczajnego Zgromadzenia Izby Koszalińskiej rzeczywistym celem tych działań jest dezintegracja niezależnego od administracji państwowej systemu ochrony i pomocy prawnej. Kompetencje daleko wykraczające poza ramy zakreślone orzeczeniem Trybunału Konstytucyjnego przewidziane dla nowej grupy zawodowej spowodują dezinformację i chaos na rynku usług prawniczych, a w konsekwencji także paraliż wymiaru sprawiedliwości spowodowany nadmiernym i nieuzasadnionym wszczynaniem procesów inicjowanych jedynie w celach zarobkowych przez prawników o niskich poziomie wiedzy praktycznej.

Adwokaci Izby Koszalińskiej wzywają delegatów na Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Adwokatury do solidarnego działania w interesie Adwokatury Polskiej w sytuacji zagrożenia dla jej suwerennego bytu.