Na żądanie sądu prowadzającego sprawę o zachowek bank musi udzielić informacji o koncie spadkodawcy
Tak uznał Sąd Najwyższego w uchwale. Wyjaśnia ona wątpliwość prawną powstałą na tle sprawy Guntera N. o zachowek. Będzie miała zapewne ogólniejsze znaczenie dla wszystkich banków, do których sądy zwrócą się o podobne informacje. Coraz częściej bowiem testamenty zmieniają ustawowy porządek dziedziczenia.
Zachowek wynosi połowę tego, co by najbliżsi otrzymali zgodnie z regułami dziedziczenia ustawowego (3/4 małoletni i niezdolni do pracy). Należą do nich przede wszystkim: małżonek, dzieci i wnuki spadkodawcy.
Gunter N. podał w sądzie, że w skład spadku wchodzą m.in. oszczędności zgromadzone przez jego matkę na rachunkach bankowych.
Sąd I instancji zwrócił się do banku o informacje na ten temat jako niezbędne w sprawie o zachowek. Dyrektor banku odmówił, powołując się na tajemnicę bankową. Sąd ukarał go grzywną 200 zł za nieuzasadnioną odmowę. Dyrektor wniósł zażalenie. Sąd II instancji zwrócił się do SN o wyjaśnienie, czy sprawa o zachowek mieści się w pojęciu „postępowania spadkowego” w rozumieniu art. 105 ust. 1 pkt 2 lit. d prawa bankowego. Dyrektor banku twierdził, że sprawy o zachowek nie należą do tej kategorii, bo w dziale IV księgi II kodeksu postępowania cywilnego „sprawy z zakresu prawa spadkowego” nie zostały wymienione.
W uzasadnieniu pytania prawnego sąd II instancji wyraził pogląd, że przy zaliczaniu do spraw spadkowych decydujące znaczenie mają przepisy prawa spadkowego będące podstawą rozstrzygnięcia. W sprawach zaś o zachowek są nimi art. 991-1011 kodeksu cywilnego.
Odpowiedzi na pytanie prawne, jakie pojawiło się w tej sprawie, nie sposób było dotychczas znaleźć ani w nauce prawa, ani w orzecznictwie. Treść uchwały oznacza, że przychylił się on do stanowiska, jakie reprezentował sąd w uzasadnieniu pytania prawnego. SN stwierdził w niej jednoznacznie, że w sprawie o zachowek bank ma obowiązek udzielić na żądanie sądu informacji stanowiących tajemnicę bankową (sygn. III CZP88/06).
Izabela Lewandowska
źródło: Rzeczpospolita, 22.12.2006